Archieven mei 2018

Het DK

In onze appgroep gaat het al een paar dagen over het DK. En als ik een paar dagen zeg probeer ik cool te doen, want het gaat er al een paar weken over. Dat komt omdat we er nogal zin in hebben. Ik vermoed dat er, naast mijn appgroepje, nog wel een stuk of 8000 appgroepjes zijn waar de tendens hetzelfde is. Het DK (Districtskampioenschap voor niet-ingewijden) is namelijk de enige koers met “Kampioenschap” in de titel. Zo’n koers winnen betekent dat je kan stoppen en dik mag worden en voortaan alleen nog maar lekker gaat fietsen als het mooi weer is en dan gewoon een keer godverdomme appeltaart kan eten als jij er zin in hebt en ja, met slagroom ja doe maar extraveel want het maakt toch geen sodeflikker meer uit.

Dus daar sta ik, ergens in Gieten. Een kundig in elkaar gedraaid omleidingsplan heeft me ergens in een woonwijk aan m’n lot overgelaten, maar goed, so be it, dus dit wordt de plek waar ik zo in mijn blote reet sta om een koersbroekje aan te trekken. Een hoogbejaarde bewoonster ziet de witte behaarde bui hangen en trekt de gordijnen iets dichter. Mooi jammer voor haar, want deze jongen staat eenmaal aangekleed behoorlijk te shinen, al zegt hij het zelf.

Het enthousiaste getoeter van de speaker is door het ganse Drentse dorp te horen, dus het parcours is snel gevonden. Op zoek naar m’n rugnummer kom ik langs een bonte verzameling wielrenners en -rensters bij een retrobusje. Het is er druk, er is fijne muziek te horen, er hangt een bijzonder goede sfeer en er is superlekkere koffie te krijgen. Compleet van mijn apropos druip ik af. Waar zijn godverdomme de twee man en een paardekop die tot nu elke koers opluisteren? Waar is de Smashdance 1998-CD die standaard voor elke koers Dr. Alban door de speakers laat tetteren? Waar is het onderkoelde sfeertje dat zo hoort bij de kelder van het wielrennen? En waarom is er geen vieze koffie uit een warmhoudding? Dit heeft godverdomme helemaal niets met wielrennen te maken!

Gelukkig kan ik mijn nummer gewoon in een troosteloos gebouw met norsige man halen. Er zijn nog zekerheden in het leven.

Het opstellen voor de start is godzijdank ook gewoon lekker onoverzichtelijk. Zo mogen we het graag zien. 5 seconden nadat de speaker ons allemaal uitnodigt om de huldiging van de eliterenners bij te wonen en we dus massaal naar de start rijden worden we alweer van het parcours gevloekt. Yes. Als er nu tijdens de start ook nog wat verdwaasde Sportklasserenners in de weg gaan staan en rijden is het feest compleet.

Uiteindelijk komt het er van:  we starten. Zoals verwacht is er gelijk een valpartij in dat eerste fuckerige terugdraaiende bochtje. Groepen die wegrijden, groepen die proberen terug te komen, het waait bovendien teringhard, kortom: chaos. Renners door de berm naar voren, over het asfalt naar achteren, gevloek, getier, gesnotter, daar kotst iemand, er rijdt iemand weg en bovendien lossen we de mindere goden.

Nog geen 5 minuten onderweg en het “DK Weg” is veranderd in het “WK Wielrennen voor mannen zonder vrouwen, kinderen en dierbaren”. Complete, totale hysterie. Supergaaf dus. Het parcours bestaat uit klinkers, klimmetjes, vieze bochtjes een fraai asfalt. Pure wielerporno dus, en wij zijn de dampende, hitsige acteurs die er, al zeggen wij het zelf, een behoorlijk geil filmpje van maken. Als je van filmpjes met alleen mannen houdt, dan. Wat verder oké is, natuurlijk. Maar gewoon niet mijn cup of champagne is. Tea, bedoel ik, tea. Stom, sorry.

Er wordt aan bomen geschud. Een dikke CSG’er probeert het, een onvermoeibare baardloze Spaakbaard ook, een Kannibaal rijdt rondenlang solo voor de groep uit, maar uiteindelijk rijdt er een groep van 9 man op de streep af en wint er een Fries. Harko Kievit is geen Fries, dus we mogen gerust stellen dat er een wonder is gebeurd vandaag. Mark Prinsen heet ‘ie. Geen idee. Nooit van gehoord. Schijnt te shorttracken. Tuurlijk. Komt even vanuit een andere sport meedoen en zet ons allemaal voor lul. Ik stel voor dat we deze winter al die shorttrackklootzakken een poepie laten ruiken op het DK Shorttrack. Zal ze leren.

Zoals altijd vind ik een strohalm, een reden waarom ik de volgende koers maar weer gewoon opstap. Ik stap ongedoucht met mijn blote reet in een korte broek (is er iets mooiers?) en lever m’n nummer in. Het bedompte hokje ruikt nu niet meer bedompt, maar er hangt een bijzonder ongezonde spirituslucht van de warmhoudschalen waaruit zometeen Chinees wordt gegeten. Om me heen wordt gehoest, maar de zwijgzame nummerman lijkt het niet te deren. Heeft al veel gekker meegemaakt, natuurlijk.

Het DK in Gieten was genieten. De organisatie was fantastisch (grote hulde voor De Meteoor, wat die per jaar wel niet uit de grond stampen…). Vincent Huiting met Der Hanz (die prachtige rode brandweerbus langs het parcours) en de witte Voiture Balai van Spaak maakten het feest meer dan compleet. Eigenlijk waren ze het feest, waarvoor immense hulde. De barbecue nadien was briljant en moet veel vaker.

Ik ben blij man.

 

 

 


De App-Groep Rules

Iedere wielrenner (m/v) zit in verschillende App-Groepen. Dat is ontzettend handig om met mensen af te spreken, om op de hoogte te komen van uitslagen, om routes te delen, om je contacten te onderhouden en om af en toe (gevraagd/ongevraagd) porno te delen. Niet iedereen snapt de etiquette van de app-groep en wij zijn niet te beroerd om een handje te helpen, dus daarom deze simpele guidelines.

  1. Wielren-app-groepen gaan over wielrennen en over niets anders dan wielrennen. Daarnaast mag je het over alle andere dingen hebben, zolang het grappig is.
  2. Ieder bericht in wielren-app-groep kan ook over sex gaan. Zelfs als je alleen een tijd afspreekt moet je je afvragen of er niet ergens een verwijzing naar geslachtsgemeenschap in zit. Als je die verwijzing niet kan vinden, heb je de grap niet begrepen.
  3. De enige uitzonderingen op regel II worden gevormd door grappen over poepen. Grappen over poepen worden bij voorkeur gecombineerd met grappen over de grootste Nederlandse renner van na de jaren ’80.
  4. Er zijn drie typen app-groepen.
    1. Met zowel mannen als vrouwen.
    2. Met alleen vrouwen.
    3. Met alleen mannen.
      Deze typen mag je nooit door elkaar halen.
  5. Als je in een app-groep-type 4.3. zit en je hebt een vriendin, kinderen, of allebei moet je je scherm vergrendelen.
  6. Als je in een app-groep-type 4.2. zit moet je houden van dick pics en als je kinderen hebt, moet je je scherm vergrendelen. Als je een vriend hebt, moet je een nauwkeurige inschatting maken van fallus-complex om te bepalen of je je scherm moet vergrendelen, of dat je iedere foto aan hem moet laten zien.
  7. Uit voorgaande zou je af kunnen leiden dat wieler-app-groepen nogal heteroseksueel zijn. Dat is niet het geval. Geer en Goor zouden in iedere wielren-app-groep een waardevolle aanvulling zijn.
  8. Je leest de berichten van je collega renners bij voorkeur op de WC.
  9. Je post nooit, maar dan ook nooit je eigen Strava ritjes in een app-groep. Daar heb je Strava voor.
  10. Je post wel, en het liefst zo snel mogelijk, verwijzingen naar bijzondere verrichtingen van andere renners. Dat zijn bijvoorbeeld tochten van meer dan 300km, gewonnen kampioenschappen en klassiekers, ritten waarbij de snelheidsgrafiek binnen enkele seconden van heel snel naar stilstand gaat.
  11. Je post nooit, maar dan ook nooit je eigen Marktplaats advertenties in een app-groep. Daar heb je Marktplaats voor.
  12. Je post wel marktplaats-advertenties van anderen, waar je collega-renners mogelijk iets aan hebben.
  13. Eten is een goed onderwerp.
  14. Je hoeft het in app-groepen niet te hebben over Team Agu (voorheen Zaes). Dat doen we hier wel. #FreeEgon #Kievit #Hekman.
  15. In Friese wielren-app-groepen schijnt Fries geschreven te worden. Succes als je daar in zit.
  16. In iedere app-groep van enige omvang zitten zeker 10 mensen die nooit wat zeggen. Kijk maar eens de lijst door. Je wist niet dat al die mensen in jouw app-groep zaten.
  17. In iedere app-groep zitten ook verschillende mensen die constant hun bek open hebben. Daarvan is er altijd iemand die regel 1. niet snapt. In dit geval mag de beheerder in actie komen.
  18. Er zijn mensen die denken dat het OK is om te klagen over het rijgedrag van collega-renners uit DEZELFDE app-groep. Ook die mensen mogen verwijderd worden.
  19. Het is altijd OK om een nieuwe app-groep te beginnen om iemand buiten te sluiten, met iedereen uit een bepaalde app-groep, behalve de persoon die je wil buitensluiten. Het is niet OK om over die nieuwe app-groep te beginnen in de oorspronkelijke app-groep.
  20. Puck Moonen is passé, in iedere app-groep van ieder type. Behalve in type 4.3.
  21. Als er meer dan 25 mensen in een app-groep zitten, zeg je in principe zo weinig mogelijk. Zitten er meer dan 50 in, dan zeg je alleen iets als het strikt noodzakelijk is. Als er meer dan 100 mensen in zitten, eh, nou ja, laten we zo zeggen, wij adviseren om zulke groepen gewoon niet te doen.
  22. Selfies, groepsfoto’s, zondsondergangen en foto’s van gewassen fietsen zijn allemaal toegestaan. Maar je scoort pas echt met foto’s van pas geschoren benen. Let wel ff op dat het niet per ongeluk dick pics worden (true story).
  23. Als je echt iets te vieren hebt in je app-groep, doe je dat met champagne.

Aanvullingen? Dat mag via Facebook en Twitter.


Het ‘DK Tijdrijden’

Ze zijn gewoon te strak en het latex ruikt heel sterk. Ik zou glijmiddel moeten gebruiken, maar in plaats daarvan dwarrelt er talkpoeder uit. In het zonlicht glinstert dat als een piepkleine sneeuwstorm, op een zwoele zomeravond. Bij het omdoen van dit rubberen omhulzel heb ik bloeduitstortingen op mijn vingers gekregen, zo verdomd lastig is dat. Het moet lekker strak zitten, dus eigenlijk is mijn setje een maatje te klein. Daardoor knelt alles wat af. Voel ik het bloed kloppen. En dat is goed, want dan gaat het lekker snel.

Ik sta weer eens op een startpodium, ergens in een verlaten weiland. Over 20 seconden start ik met een tijdrit. Als ik naar beneden kijk zie ik dat mijn voeten zijn ingepakt in mooie, strakke Velotoze overschoenen. Waarom ik hier sta? Ik zie dit als training, want over een maandje rijden we het ‘Open Clubkampioenschap CSG’. In andere districten heet dit het ‘DK Tijdrijden’. In Noord dus niet. Vrijwel iedere categorie wordt gewonnen door een CSG’er, of door een (al dan niet vrijwillige) ex-CSG’er. Superirritant.

Aanvankelijk stond het DK Tijdrijden gepland voor eind mei, in Nieuwehorne, Friesland. Maar er waren problemen met de organisatie. En er deden kennelijk nog niet genoeg CSG’ers mee. Dus die club is op het allerlaatste moment ingesprongen en gaat voor ons deze klus klaren. In het mooie Zeijen, onder de rook van Assen, vindt het DK nu op 7 juni plaats. Inclusief een ‘fun-klasse’, voor renners, CSG’ers (en trialeten?) die alleen voor de fun meedoen. Volgens mij mag iedereen zonder licentie daar aan meedoen. Het is een genânte boel. Typisch iets voor Groningse tijdrijders.

Inmiddels schijnt heel CSG in touw te zijn om het allerbeste DK ooit te organiseren. Je kan douchen bij een boer, er is een afwerkplek voor officials, het lokale café Hingstman heeft extra fusten bier besteld, wielercafé Spaak komt een hipster-koffie-auto. Er zijn onderhandelingen met een poffertjeskraam en een patatkar. Voor de winnaars zijn extra-vette-medailles ontworpen. Er ligt een route om je vingers bij af te likken. Voorrijmotoren? Massage!? Alles.

Het wordt sowieso supergaaf natuurlijk.

Maar ik ben er wel klaar mee. Al jaren doet eigenlijk niemand mee om de titel, bij de Amateurs, de Sportklasse, de 30+, en eigenlijk ook niet bij de Elite, niemand behalve die arrogante CSG-kliek, aangevuld met een Kannibaal-huurling. Ik accepteer dat gewoon niet langer. Dus ik heb een fietshoudingsmeting gedaan. Een nieuwe helm gekocht. Bij RBL een extra-snel-op-maat-gemaakt-TT-pak besteld in mijn clubkleuren. Ik heb aan mijn dokter gemeld dat ik astmamedicatie nodig heb. Heb Lieuwe gebeld met de vraag waar ik cortisonen kan krijgen.

En ik bij dit alles heb passende groene Velotoze overschoenen gevonden. Laat maar komen dat DK. Ik ga iedereen naar de kloten rijden.


De 3e Omloop van de Bronneger Bult

Je hebt mensen die zichzelf makkelijk de put in praten. Niet deze jongen. Geef mij een strohalm en ik grijp ‘m met beide handen vast. Een ontzettend handige eigenschap voor een matig getalenteerde renner als ik. Wat moet je anders als je elke koers op respectabele afstand van het podium je emotionele wonden likt. Het positivisme is dan een reddingsboei in donkere dagen.

Bij de inschrijving werp ik een blik op de inschrijflijst. Ah, mooi! Er staan maar 4 AGU-renners op de lijst, dat hadden er ook 6 kunnen zijn. Ik schuif mooi twee plekjes op naar boven. Er staat ook een Bouwe op de lijst, en dat komt mooi uit, want met zo’n voornaam kan je natuurlijk niet fietsen dus dat levert weer mooi een plekje op.

Zeer kundig schrijven de Omega-vrijwiligers mij in, daarbij joviaal bijgestaan door ondergetekende. Het humeur verbetert aanzienlijk als ik de kans krijg een vrijwillige bijdrage te doen aan de koers. Zo’n koers verdient dat, dus een half dagloon vindt zijn weg naar de portemonnee van Gert de Veen of een van z’n broers. Iemand van Omega in ieder geval, die er vast iets uiterst fantastisch mee gaat doen. Mijn startnummer verschilt maar twee cijfers met mijn geluksgetal, dus de dag kan nu al niet meer stuk. Het nummer gaat in de jaszak, een slechte kop koffie (maar wel lekker goedkoop!) geeft de gemoedstoestand nog een extra drukker en fluitend loop ik naar buiten.

Ik weet nog net een huppel te onderdrukken als ik zie dat het begint te regenen. Lekker, da’s namelijk hartstikke goed voor de tuin. Bovendien ruikt het altijd zo lekker als het net geregend heeft. En o ja, de helft van het peloton heeft de strijd bij deze eerste druppen al opgegeven. Terug bij de auto probeer ik de gedoodverfde winnaar nog wat moed in te praten. Het zal vandaag ook vast wel weer lukken, ondanks de regen. Ook de andere grote kanshebber krijgt een bemoedigende peptalk, we moeten het tenslotte wel leuk houden met z’n allen.

Wielen in de fiets, lekker weinig lucht in de banden en zo laat mogelijk naar de start. Infietsen is altijd hartstikke gezellig, maar elke kilometer die ik nu niet fiets scheelt straks weer. Daar doen we dus niet aan. Ah, het begint nog iets harder te regenen. Blij dat ik m’n bril niet op heb gedaan!

Aan de startlijn begluur ik de concurrentie. Kijk, een te dikke renner in een groen pak! Gaaf, daar zal ik dus wel voor eindigen. In een groen pak is het moeilijk winnen en te dik zijn helpt al helemaal niet. Ah, en die daar is veel te dun. Het regent, dus die krijgt het straks veel te koud om nog een beetje fatsoenlijk te fietsen. Compleet Tandje Hoger zit in Spanje herinner ik me opeens, en rustig fantaserend ben ik nog voordat we zijn gestart een plek of 30 naar boven opgeschoven.

De start, geneutraliseerd achter de auto. In deze koers eigenlijk wel zo eerlijk, want het is een prutsbochtje zo net na de streep. Ik probeer zoveel mogelijk mensen een prettige wedstrijd te wensen en schiet dan zelf ook in gang. Naar beneden, daar komt mijn gewicht mooi van pas! In gedachten valt iedereen onder de 80 kilo af voor de winst. Klinkers! Alleen echte mannen rijden makkelijk over de klinkers. Compleet Cicli Basso kan vast gaan douchen, lijkt me. Ah, een lopende klim! Net is voor mannen met vermogen, zoals ik, bijvoorbeeld. Ook de plakkers (dus de criteriumkoningen) zijn nu eigenlijk volledig kansloos, en na een paar rondjes lijkt me dat een top 5 klassering mij eigenlijk niet meer kan ontgaan.

Plots rollen we over de streep terwijl de speaker extatisch een naam exclameert. Het klinkt als de naam van de winnaar, maar gek genoeg helemaal niet als mijn naam. Voor de zekerheid rijd ik nog even een rondje uit, kunnen ze in de jurybus mooi de uitslag nog even corrigeren zodat ik straks op het hoogste trappetje kan gaan staan. Met zoveel randvoorwaarden in mijn voordeel kon (en kan!) de winst mij eigenlijk niet meer ontgaan.

Ook een ronde later blijft de jury bij haar beslissing. Voor mij hebben een plaats in de middenmoot bedacht. Ach, niets aan te doen. Ook wel mooi, eigenlijk. Als ik goed kijk staan er net iets meer mensen onder me dan er boven me staan! Er komt vast een volgende koers waar ik geknipt voor ben, en de rest totaal niet.

Oh, en de winnaar? Een te dikke renner in een groen pak, natuurlijk.


Het NK Journalisten; de koers die maar door één iemand gewonnen kon worden.

Hij keek nog eens naar het rood-wit-blauwe tricot dat bovenin zijn kledingkast lag. ‘NK Journalisten B-categorie’ stond erop. Een trui, waarin hij een jaar mocht rijden. Oké, natuurlijk had hij de vermaarde semi-klassieker Groningen-Bakkeveen-Groningen gewonnen en een keertje de GP Gibcus stond ook op zijn palmares. Maar een koers waar je een trui kunt winnen… Dat is andere koek. Hij heeft iets met truien, dat bewees hij wel in Nijmegen, waar hij Nederlands studentenkampioen werd.

Maar dat was alweer twee jaar geleden. Sindsdien is er veel veranderd. Een jaar als elite, studeren in het buitenland. Truien winnen zit er niet meer in. Of toch wel? Want zo’n NK Journalisten kan hij zelf ook organiseren. En als hij dat in Groningen doet, komt Thijs Zonneveld ook niet. Die rijdt alleen maar op het strand. Zonder hem gaat hij gewoon winnen man. Herman van der Zandt zal wel in de B-categorie starten. Als hij al komt.

Hij heeft al een tijdje niet meer getraind en al een jaar geen KOMmetje meer gescoord, maar een stel bejaarden verslaan moet nog wel lukken. Harko, Jan en Ron zijn gelukkig geen journalisten. Die rotstudenten van Tandje Hoger met hun Verzetje al helemaal niet en over die schijtlollige etterbakken van De Buik van het Peloton wil hij het niet eens hebben. Schattig dat ze zich aan willen melden, maar hij is onverbiddelijk. Om kans te maken op de titel NK Journalisten moet je minimaal voor Vice.com of Fixedgear.com schrijven.

Kortom, die titel kan hem niet meer ontgaan. En dat nog wel op de Vismarkt, vlak voordat de Healthy Ageing Tour van start gaat. Hij heeft al de hele week geoefend op zo mooi en nonchalant mogelijk juichen. Een beetje blasé doen wanneer Chantal, Anna en Annemiek toekijken mag best. Helaas, een vermetele onbekende en Willem-Sytze Sipkema bleken net wat te sterk te zijn. Geen bewonderende blikken van bovengenoemde dames, maar slechts een teleurstellende derde plek. Of dat erg is? Nee.

Want tijdens het NK Journalisten bleek dat ook Sjors Beukeboom ook maar een mens van vlees en bloed is.

PS. Volgend jaar iets flexibeler jongens. Dan hebben jullie wat meer volk aan de start staan en maken we er met z’n allen een mooie dag van 😉