De Grote Vriendelijke Reus van Delfzijl

Berend Slagter is een held. Een man met twee gezichten. Enerzijds de Grote Vriendelijke Reus van Cyclesport. Altijd goedgehumeurd, maakt zich niet snel druk en is in het bezit van een gezonde dosis humor en zelfspot.

Op de fiets is Berend anders. Dan beeldt hij in alles het woord Flandrien uit. Grote kerel, noeste vent. Iemand die kasseien eet als ontbijt. Een man die zich niet laat afstoppen door een regenbuitje, maar dan juist vervelend hard begint te rijden. Grimas op het mijnwerkersgelaat en gaan. Hard gaan. Bij regen is Berend pas echt in zijn element.

Vandaag is dat anders. Berend z’n gezicht straalt van alles uit, maar van joie de vivre is geen sprake. Je zou ook voor minder zeg. Ergens eind september, in de regen rondjes rijden en glibberen door Delfzijl of all places. Want wat de Sluitingsprijs Putte-Kapelle voor het Vlaamse koersjaar is, is Rondje Ziel (want zo heet de koers) voor ons. Het sluitstuk van het noordelijke wielerjaar. Supermooi en supergoed dat koersen als deze er zijn.

Deze koers wordt nu een paar jaar georganiseerd en dat doen ze goed. Want eigenlijk wil je met dit weer gewoon met een bokbiertje languit op de bank cross kijken. En friet met stoofvlees eten natuurlijk. Ondanks dat wordt Delfzijl een weekend lang overspoeld door wielrenners uit het hele land. Dat heeft natuurlijk alles te maken met het feit dat het finaleweekend van de clubcompetitie plaatsvindt in Delfzijl. De elitejongens en -meisjes mogen ook nog een omloop en een ploegentijdrit rijden in regen en wind. Lucky bastards!

In de kantlijn daarvan draaien de amateurs en de sportklasserenners ook hun rondjes Ziel. Over ziel gesproken, sommigen rijden hier echt rond met de ziel onder hun arm. De laatste restjes moraal bij elkaar gesprokkeld om er toch nog wat van te maken. Waar een hoop renners inmiddels al een punt achter hun seizoen hebben gezet of zich richten op het NCK, is het toch een vrij groot peloton dat hier een startje waagt. Veel mannen van Otto Ebbens, een heel contigent studenten, een paar mannen van Team Agu/Zaes/ATB Noord, veel Stormvogels, wat Kannibalen, die kerel die Bronneger won en nog een paar vermetele bekenden en onbekenden. Hulde!  

Over de koers kunnen we vrij kort zijn: Niemand kwam weg, maar achteraan stond de deur wijd open. Dat kwam misschien door het hoge tempo, misschien door het slechte weer of misschien door een gebrek aan echte moraal. Of een combinatie van deze factoren, dat kan natuurlijk ook. Joakim Zuidema won voor Dennis Steverink (Egon, lees je dit? Het kan gewoon!) en Evert Jan Veldkamp.

En Berend? Die sprintte niet mee. Hij verkoos een plekje in de buik van het peloton, het gezicht op onweer. Nog één keer de vingers spreekwoordelijk tussen de deur geklemd. Nog één keer alles op alles. Pas in de laatste ronde mocht hij het peloton laten lopen van zichzelf en met de handen in de lucht kwam hij over de finish. Met €2,50 aan premies in de broekzak mocht hij naar huis. Die premies zijn voor Alle, Berend z’n zoontje. Berend blij, Alle blij, dus wij ook blij!

Nu nog één keer Corpus, misschien nog het NCK en dan kan de fiets in de schuur. Voor eventjes dan, want Annen komt er alweer aan…