De Grote Vriendelijke Reus van Delfzijl

Berend Slagter is een held. Een man met twee gezichten.
Enerzijds de Grote Vriendelijke Reus van Cyclesport. Altijd goedgehumeurd,
maakt zich niet snel druk en is in het bezit van een gezonde dosis humor en
zelfspot.

Op de fiets is Berend anders. Dan beeldt hij in alles het
woord Flandrien uit. Grote kerel, noeste vent. Iemand die kasseien eet als
ontbijt. Een man die zich niet laat afstoppen door een regenbuitje, maar dan
juist vervelend hard begint te rijden. Grimas op het mijnwerkersgelaat en gaan.
Hard gaan. Bij regen is Berend pas echt in zijn element.

Vandaag is dat anders. Berend z’n gezicht straalt van alles
uit, maar van joie de vivre is geen sprake. Je zou ook voor minder zeg. Ergens
eind september, in de regen rondjes rijden en glibberen door Delfzijl of all
places. Want wat de Sluitingsprijs Putte-Kapelle voor het Vlaamse koersjaar is,
is Rondje Ziel (want zo heet de koers) voor ons. Het sluitstuk van het
noordelijke wielerjaar. Supermooi en supergoed dat koersen als deze er zijn.

Deze koers wordt nu een paar jaar georganiseerd en dat doen
ze goed. Want eigenlijk wil je met dit weer gewoon met een bokbiertje languit
op de bank cross kijken. En friet met stoofvlees eten natuurlijk. Ondanks dat wordt
Delfzijl een weekend lang overspoeld door wielrenners uit het hele land. Dat
heeft natuurlijk alles te maken met het feit dat het finaleweekend van de
clubcompetitie plaatsvindt in Delfzijl. De elitejongens en -meisjes mogen ook
nog een omloop en een ploegentijdrit rijden in regen en wind. Lucky bastards!

In de kantlijn daarvan draaien de amateurs en de
sportklasserenners ook hun rondjes Ziel. Over ziel gesproken, sommigen rijden hier
echt rond met de ziel onder hun arm. De laatste restjes moraal bij elkaar
gesprokkeld om er toch nog wat van te maken. Waar een hoop renners inmiddels al
een punt achter hun seizoen hebben gezet of zich richten op het NCK, is het
toch een vrij groot peloton dat hier een startje waagt. Veel mannen van Otto
Ebbens, een heel contigent studenten, een paar mannen van Team Agu/Zaes/ATB
Noord, veel Stormvogels, wat Kannibalen, die kerel die Bronneger won en nog een
paar vermetele bekenden en onbekenden. Hulde!  

Over de koers kunnen we vrij kort zijn: Niemand kwam weg,
maar achteraan stond de deur wijd open. Dat kwam misschien door het hoge tempo,
misschien door het slechte weer of misschien door een gebrek aan echte moraal.
Of een combinatie van deze factoren, dat kan natuurlijk ook. Joakim Zuidema won
voor Dennis Steverink (Egon, lees je dit? Het kan gewoon!) en Evert Jan
Veldkamp.

En Berend? Die sprintte niet mee. Hij verkoos een plekje in de buik van het peloton, het gezicht op onweer. Nog één keer de vingers spreekwoordelijk tussen de deur geklemd. Nog één keer alles op alles. Pas in de laatste ronde mocht hij het peloton laten lopen van zichzelf en met de handen in de lucht kwam hij over de finish. Met €2,50 aan premies in de broekzak mocht hij naar huis. Die premies zijn voor Alle, Berend z’n zoontje. Berend blij, Alle blij, dus wij ook blij!

Nu nog één keer Corpus, misschien nog het NCK en dan kan de
fiets in de schuur. Voor eventjes dan, want Annen komt er alweer aan…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.