9. Een podcast met Henrieke Wijnsma en Ivana Tiessens

Vanuit wielercafe Spaak spreken onze mannen van de podcast deze keer met Henrieke Wijnsma en Ivana Tiessens. Allebei rensters uit het damespeloton, en bovendien is Henrieke eigenaar van Spaak. Vrouwen met een mening over de koers en de fiets!

Verder komen de actualiteiten natuurlijk aan het licht.Wie won Sleen, wie won Annen en zijn er nog roddels? Vast!

Deze week wordt onze podcast gesponsord door www.rbl-wear.nl, dé sportkledingleverancier voor clubs, bedrijven, vriendenteams en nog veel meer. Grote dank daarvoor!


We LOVE Sleen

Het was erg onrustig op de burelen van De Buik. Dit keer niet omdat we weer eens waren aangeklaagd door een sportklasse-renner die we per ongeluk hadden beledigd. Het was niet de KNWU die dreigde ons de toegang tot koersen te ontzeggen als we niet positiever over ze gingen schrijven (en we vinden dat we ze al in een veeeeeel te positief daglicht stellen). Het was niet een tijdrijder die, eh, nou ja, die tijdrijders begrijpen we sowieso geen fuck van. Er waren geen boze ploegleiders, er was geen valpartij bij het koffieapparaat.

Nee, het was Sleen.

Want, man, we LOVE Sleen. Nou ja, een gedeelte van ons dus, zoals eerder deze week hier te lezen was. Sleen verdeelt De Buik normaal gesproken. Maar we zijn het er over eens dat Sleen 2019 een absoluut hoogtepunt was.

De modder, regen en koude van de afgelopen jaren, hadden plaats gemaakt voor een strak blauwe lucht en aangename temperaturen. Het open veld in Zuid-Drenthe, lag er lekker open bij. Er waren trekkers aan het gieren – maar dit keer reden ze niet steeds in de weg. Enthousiaste mensen langs de kant. Een krentenwegge voor de winnaar. En er staat ALTIJD wind in Sleen, zelfs als het niet waait zoals dit jaar. Er is altijd een rondje van meer dan 10km. En een fantastisch video-verslag, waar je helemaal geen chocolade van kan maken. What’s not to like?!?

Nog voor het peloton van start ging, werd het opgeschrikt door een brandende auto op het parcours. I kid you not. Het verhaal ging dat de lokale drugscene een vluchtauto moest lozen. Andere geruchten gingen over al-te-enthousiaste tifosi uit Sleen, die de koers al aan het vieren waren. Wat het ook was: de auto stond te branden ergens buiten Sleen, waar normaal helemaal niemand komt, maar waar nu honderden wielrenners langs zouden scheuren.

De start werd uitgesteld en dat was helemaal niet erg. Waarom niet? Ten eerste is het altijd supergezellig in de voetbalkantine in Sleen. Het voelt alsof die kantine er speciaal voor ons is. Niet voor voetballers, maar voor wielrenners. Het is alsof er iedere week een koers is buiten Sleen, waar wij toevallig deze week aan deelnemen. Dat is een heerlijk gevoel.

Ten tweede heeft Sleen misschien wel de beste traditie, van alle tradities: er liggen namelijk gratis winegums, dropjes, of zoals dit jaar winegumdropjes (!!!!) bij de start. (“Pak ze maar hoor, daarvoor liggen ze hier.” – maar dan met een Drents accent). Het is helemaal niet erg om daar wat langer bij rond te hangen.

Over de koers: 2.5 ronde probeerde iedereen weg te komen. Dat lukte een man of 6, waarna Harko Kievit er nog even naar toe poefte. Het peloton ging in optocht-modus. Harko had materiaal malware in de sprint. En de eerste echte prijs was dit jaar voor Hans Groenhoff van CSG. Wij begrijpen dat ie normaal tennist. Dus nu worden we niet alleen verslagen door roeiers, maar ook door kakkers.

Fuck it. Hij had het verdiend. En wij hebben heerlijk gekoerst.


Dit begon als een stukje over een verplaatste koers

Natuurlijk, het is nu even investeren. Natuurlijk sta je niet voor je  lol te dubben tussen een witte of een zwarte Høtseflüts. En natuurlijk kan het je geen fuck schelen of de nieuwe badmat hoogpolig dan wel laagpolig is. Maar je knikt, humt en sputtert voor de vorm nog wat tegen, om vervolgens toch in te stemmen met hoog- dan wel laagpolig. Immers, ergens medio december kan je prima wat rondslenteren in een fucking bouwmarkt, foodhall, IKEA, warenhuis, wat dan ook. Investeren, investeren, investeren. Alles voor het seizoen. Punten sparen. Kudo’s verdienen. Om ’s zondags weer van huis te mogen voor een of andere kutkoers in den lande. De Slag om Schubbenga. De Omloop van Fliepiefloepie. De Parel van Penistan. Noem maar op.

Het hoogste kutkoersgehalte heeft toch wel, met afstand, de trainingsklassieker Sleen. Mede doordat deze wordt gehouden in Sleen. Om te beginnen weet niemand waar Sleen ligt. Het schijnt dat de meeste inwoners van Sleen ook niet weten waar Sleen ligt. Alleen een aantal navigatiefirma’s weet het, en zo kan het gebeuren dat een deel van de huizen semi-permanent bewoond wordt en er 1 keer per jaar een drom fietsers verzamelt bij de lokale sporthal. Die fietsers komen vrijwel allemaal per auto, want Sleen ligt nergens dichtbij. Ook ligt het nergens rédelijk dichtbij. Mensen uit Sleen beweren dat het dicht bij Emmen ligt, maar er is niemand die dat echt gelooft.

De koers verloopt ieder jaar hetzelfde, waarbij het er op neer komt dat de Sportklasse en Amateurs zich een beetje dienen te schikken naar wanneer jeugd, dames en elite starten. Vanaf de start is het pure paniek om in de eerste waaier te raken, terwijl de neus van je gezicht vriest en de piemel uit je broek waait. Als je na afloop met een krom wiel en schaafwonden tot onder je oksels pocht dat je nét niet de sprong kon maken naar de vierde waaier hoor je dat Harko Kievit heeft gewonnen. Dat blijkt te kloppen, want je ziet in de verte een rijzige groene gestalte blasé een bosje bloemen in een auto werpen. Dat gebeurt dit jaar gelukkig niet, want Harko is gestopt.

Sleen geheel terzijde: vandaag zouden we namelijk gewoon Annen II op de dag van Annen III rijden. Maar doordat de finale van de ICW Noord niet door kon gaan verschoof Annen III (dat eigenlijk de tweede Annen-koers is wegens de afgelasting van Annen I) naar de datum van een virtuele Annen IV. Wij snappen er inmiddels ook niets meer van, maar dat fuckige offroad-gepruts zorgt er dus voor dat we vandaag niet konden koersen, en volgende week aan moeder de vrouw moeten uitleggen dat we graag én zaterdag naar fucking Sleen willen, én zondag naar Annen. Want we gaan heus wel rijden in Sleen. Koers is koers. Maar mokkend. Maar goed, twee koersen in 1 weekend dus. Zoals ze in Amerika zo mooi zeggen: that shit ain’t gonna fly. Dus dat wordt kiezen.

De uitslag van de ICW Noord offroadellende leest u hier niet, u pluist maar wat obscure websites af. Tip: begin bij een website die er overduidelijk nep uitziet, ontwikkeld lijkt door je moeder’s broer en waar de infomatie pas na een kwartier uitgebreid zoeken nét niet compleet te vinden is. Grote kans dat je de site van het district Noord te pakken hebt.

Tot ziens in Sleen,  we zien u in Annen.


Annen II: anders, maar hetzelfde

Natuurlijk zou het zo gaan als altijd, dat was al maanden duidelijk. Waarom je dan toch dacht dat alles anders zou zijn is niet geheel duidelijk. Immers, de logica van het normale (en minder normale) leven heeft geen vat op trainingskoersen in februari. Dat je deze winter wat specifieker hebt getraind betekent heus niet dat je niet dat je niet achteraan de derde waaier wappert. Dat je eens wat vaker een biertje laat staan betekent heus niet dat je na driekwart ronde geen bloed proeft. Dat je maar liefst een kilo lichter bent dan vorig jaar betekent heus niet dat je opeens op het gemakje bij de voorste 10 meedraait, bijvoorbeeld.

Natuurlijk, er zijn sprankjes hoop. Zoals zo vaak worden ze gevormd door de ellende van een ander. Dieuwke en consorten hebben na jaren oefenen de kneepjes van het vak ook nog niet helemaal door, dus zelfs daar (zelfs daar!) gaat wel eens iets verkeerd. Even wat langer wachten voor de start en even wat minder koersen dan verwacht. Half onderkoeld binnen 10 seconden van hartslag winterslaap naar hartslag rolberoerte terwijl je Burry’s, junioren en bejaarden ontwijkt is wel even aanpoten, maar we deden het het met een glimlach.

Ook putten we hoop uit het feit dat “Golden Boy” Adne Koster een offday had. Er ging ook een gerucht over een aanlopend wiel, maar dat negeren we even. Ook de aller-, allergrootsten schieten wel eens mis. Dat er gelijk alweer een 15-jarige reserve-Koster rond rijdt die met twee vingers in de neus tussen de Amateurs rond rijdt negeren we trouwens ook even.

Verder was het genieten dat Evert-Jan Veldkamp een oversteek waagde naar de kopgroep en halverwege strandde. Dus tóch gewoon een mens. Dat hij vervolgens “en passant”  nog wel vrij kort eindigt vergeten we even. Berend Slagter met een lekke band in de berm is ook genieten. Opscheppen over megawatts en dan staan prutsen met binnenbandje: <3. Ekema van de Stormvogels kon, ondanks uitgebreid soigneerwerk, ook niet voorkomen dat hij kansloos werd gelost. Genoeg lichtpuntjes, dus.

Hebben we ons dat helemaal niet geërgerd? Tuuuuuuurlijk wel. Zo rijden we stiekem natuurlijk het liefst wel gewoon het aantal rondjes dat vooraf beloofd was. En staan we liever niet 10 minuten te kleumen omdat de jury nog niet klaar is. Ook de uitslag is compleet onbegrijpelijk. Natuurlijk rijden er mensen zonder chip, dus die staan er dan niet tussen. Maar het moet toch te doen zijn om de mensen mét chip wel op de goede volgorde te zetten. Hadden we net zo goed op de blocnote en pen van Dieuwke kunnen vertrouwen. Maar goed.

Maar goed, dat valt allemaal in het niet bij het enorme plezier dat we hadden bij de eerste koers van het jaar. Aflsluiten met een shout-out naar de organisatie samen met Breeland dan maar: top voor elkaar, deze keer. Lekker veel kleedkamers open, warme chocomelk te koop na afloop (tip!). Vinden we fijn. Op naar de volgende!

 


8. Een special met Patrick van der Duin

Onze podcastboys kropen wederom bij elkaar, dit keer in de vrijgezellenflat van Tom. Dat had z’n uitwerking op de sfeer aan tafel, want Tinder bleek een terugkerend thema in gesprek met Patrick van der Duin. Maar daar bleef het uiteraard niet bij. U weet het: onze mannen proberen zich deze winter te verbeteren als wielrenner, en Patrick kon ze daar wel een handje bij helpen. Ook het lokale wielernieuws, wat onzin en het gloednieuwe item “De Dubio Dobbel” komen natuurlijk aan bod.

Ga er maar eens goed voor zitten: daar komt podcast nummer 8!


Corpus

Januari, half vijf ’s middags, het vriest een beetje, de wind maakt het nog net wat kouder, er hangt vocht in de lucht, er ligt zout op de weg, alle auto’s hebben al lichten aan. Het is half vijf, dus je lunch ligt al ver achter je, maar je avondeten is nog niet echt in de buurt.

Waar de fuck ben je? Je staat op een baantje, aan de rand van Groningen. Je geeft twee euro aan een student en krijgt een rugnummer. Eén van de spelden prikt in je vingers, niet in je Gabba. Er valt een druppel bloed op je frame. Het is januari en je hebt nu al weer gebloed voor je geliefde wielersport.

Alles is kut. Je bent, laten we eerlijk zijn, net wat te dik. Je hebt net wat te weinig gefietst in januari (dit gaat dus niet over jou, Adne Koster). Je rijdt op winterwielen, met banden met profiel en voor extra weerstand, extra dikke binnenbanden. Er hangt een zadeltas aan je fiets. Je hebt een voor- en een fucking achterlicht gemonteerd. Godverdomme, je ass-saver zit nog onder je net iets te vieze zadel.

Maar je bent op tijd. Dat scheelde weinig. Je had iets vanmiddag. Misschien een studie, of godbetert misschien wel werk. En werk is om half vijf nog niet voorbij, natuurlijk. Dus je hebt als een dolle gescheurd om hier op tijd te zijn. Het sexy shawltje om je hals blijkt net wat te warm. Je zweet al een beetje, maar je weet niet zeker of je de buf ook af zou moeten doen. Je trekt het – als een stoffen condoom – over je hoofd, dan rolt er zweet van je gezicht, en het druppelt op je frame.

De groep verzamelt zich bij de start. Je ziet een nummer 88 en een 95. What the fuck? Staan er zoveel mensen aan de start? Of nee, dit is een dropkoers, die studenten van Tandje Hoger geven willekeurig nummers uit. Je kijkt om je heen en schat wel dat er zeker meer dan 50 man en een paar junioren dames staan. In januari, om half vijf. Door de koude wind, rolt er een traan over je gezicht. Die valt tussen het bloed en zweet, op een vrij plekje op je frame.

Natuurlijk win je niet, maar je weet wel een paar dropjes te snaaien die eigenlijk naar Sjors Dekker hadden moeten gaan.

Dit weekend ga je maar weer trainen. En op de bank hangen, luisteren naar de nieuwe podcast van De Buik. Een mooi, lang gesprek met Patrick van der Duin. Vrijdag online!


De Ombuiksman

Vorige week ontstond er op Twitter een discussie. Ja, u leest het goed. Het anders zo vreedzame medium liet zich even van zijn lelijkste kant zien. Aanleiding was een bericht van ” Natuur in de Onlanden”, een account dat in de regel mooie plaatjes laat zien van een prominent deel van Stad’s Golden Raand. Voordat we hier een nieuwe discussie krijgen: we weten dat de Onlanden in Drenthe liggen.

Ook signaleert het account zo nu en dan onwenselijke situaties in de Onlanden. Sluipverkeer (klootzakken), afval dat is gedumpt door klootzakken, zwerfafval van die klootzakken van MacDonalds in Hoogkerk (we komen heus nog wel bij jullie eten), en recent een klootzak die op een crosser door een stukje beschermde natuur fietste. Hij werd daar op aangesproken, en in plaats van een mea culpa volgde er een bijdehante grote muil. Na dit gebeuren was een onduidelijke foto van de achterkant van de onverlaat op Twitter te zien.

Het Twitteraccount van De Buik van het Peloton quote dit bericht en merkte bovendien afkeurend op dat de renner in kwestie geen helm droeg.

De tweet in kwestie ter illustratie. Het fotootje is inmiddels zo klein dat de renner niet meer te herkennen is, lijkt ons.

Nou, daar ging het hoor. Enerzijds moest een stel stoethaspels komen melden dat zonder helm fietsen helemaal prima is, anderzijds kwamen er opmerkingen dat zo’n man niet aan de schandpaal moet. Ook probeerde een wannebe-politicus een semantische discussie over het woord “illegaal” te starten, maar daar zijn we verder maar niet op ingegaan.

De intonatie verraad het al een beetje: De Ombuiksman kan zich maar gedeeltelijk vinden in uw commentaar. Laten we helder zijn: iedereen moet lekker fietsen zoals ‘ie wil. Of dat met of zonder helm is kan ons niet schelen, en de opmerking bij de foto moet gezien worden als grapje. Dat humor niet universeel is weet u inmiddels, en toegegeven, we hebben wel eens betere grapjes gemaakt. Het was vooral bedoeld om de verstokte niet-helmdragers weer eens op te porren. Die zijn altijd zo lekker star en principieel, kan je mooi mee lachen. De lach kwam er niet echt in, echter. Helaas, volgende keer beter. Nog wel even goed om te melden: met een helm fietsen is veiliger dan zonder. Mensen die anders beweren mogen plaats nemen naast mijn oma van 93 die haar hele leven heeft gerookt, het onveranderde klimaat omdat het vannacht flink vroor en iemand die niet uit z’n gordels kon komen toen z’n auto te water raakte. Wat een ieder met deze informatie doet kan ons, nogmaals, niets schelen.

De opmerking dat deze man niet aan onze schandpaal had gemoeten, daar kunnen we wel wat mee. Dat het een lul met vingers is die door beschermde natuur fietst is een feit, maar dat legitimeert onze tweet niet. Zullen we ook proberen niet meer te doen, da’s beloofd. Voor de volledigheid: wij fietsen ook wel eens door rood, of over de zandwegen door dat fucking Vosbergen waar alleen maar rijke stinkerds wonen die ons daar niet willen hebben, of over de weg tussen Haren en Noordlaren omdat er een gigantisch kutfietspad naast loopt. Niet Roomser van de paus dus, maar er zijn grenzen.

Nou, door met zaken die er echt toe doen. Nog 6 nachtjes slapen tot Annen! (en nog 40 dagen tot de Omloop!)


Annen 1: wat voorspellingen

Het is godverdegodver al bijna zo ver. De stoppels op je benen zijn nog maar net veranderd in aimabel struweel, het wintergewicht was nog lang niet van plan te pieken en van beenspieren is eigenlijk geen sprake meer. Collega’s tillen je van bureaustoel naar de kantine en terug, zo beroerd is de conditie. Hoe dan ook: koers is koers, Annen 1 staat voor de deur, dus we staan er verdomme wel  weer.

Voorspellingen in willekeurige volgorde van importantie:

  • De stem van Dieuwke Kalsbeek zal helaas, helaas gedempt worden door een grote shawl en daarmee de helft van het plezier aan de start wegnemen.
  • De stem van Burry zal daarmee helaas, helaas extra hard nodig zijn om alles verstaanbaar over te brengen.
  • Er staan 8 eliterenners aan de start. 3 verveelde routiniers die op ieder willekeurig moment kunnen uitstappen, 3 tweedejaars eliterenners die het nog een keer gaan proberen na een mislukt eerste jaar en twee opgefokte eerstejaars elites met geldingsdrang.
  • Ze worden er allemaal opgelegd door een mannetje van 18 met wapperend blond haar en drie ballen.
  • De amateurs van CSG hebben, ondanks een maniakale winter op de Tacx, eigenlijk niets te zoeken in een wedstrijd op de weg.
  • Of in het veld.
  • Of waar dan ook zolang de fiets niet staat vastgeklemd in een elektronisch stuk marteltuig in een garage of op een zolderkamer.
  • De Sportklasserenners van CSG worden daarentegen 1, 2 en 3 in Annen 1.
  • Er zijn ook renners uit Emmen, Drachten en andere oorden die hebben gehoord dat er in Annen leuke wedstrijdjes worden georganiseerd.
  • Er zullen renners uit Emmen en Drachten behoorlijk beteuterd afdruipen.
  • WV Omega komt uitstekend de winter uit.
  • En met uitstekend bedoelen we dik.
  • Berend Slagter komt uitstekend de winter uit.
  • En met uitstekend bedoelen we dik.
  • Burry rijdt de gehele koers met een grote pizzadoos op z’n rug.
  • En met de gehele koers bedoelen we anderhalf rondje.
  • Ook Burry staat wat dikkig, trouwens.
  • Good Old Sent “50 Cent” Tissingh doet ook mee, rijdt teringirritant, wordt wel verrassend derde demoraliseert daarmee mannen in de kracht van hun leven.
  • Team AGU jammert bij monde van Jan Hekman op Twitter over de vorm, de moraal en de nutteloosheid van trainingskoersen in Annen en geeft derhalve geen acte de presence.
  • Breeland heet ons van harte welkom in de hal en de kleedkamers, zo lang we maar beloven niets te kopen.
  • Oke, iets kopen mag wel, maar graag alleen op blote voeten, gewikkeld in bandhanddoek terwijl je excuses mompelt.
  • Er staan ploegenauto’s klaar vol reservemateriaal, voor wie is niet duidelijk.
  • Er worden volop foto’s en filmpjes gemaakt met uiterst professioneel materiaal.
  • Deze foto’s en filmpjes worden direct na het maken rigoureus verwijderd zodat niemand ze ooit zal kunnen vinden.
  • Tandje Hoger trekt wederom een blik supertalenten open.
  • Er zit ook een roeier bij die niemand kent, want het is een roeier.
  • Deze roeier wint.
  • Tijdens de rit terug rijdt er een lul op kop die de hele koers in de vierde waaier heeft gezeten en z’n energie nog even kwijt moet.

Nou, we hebben er zin in hoor. 27 januari, 13:00, Breeland Annen. Het weer zit in ieder geval mee, kijk maar. Komen dus, met die dikke reet!

 

 


7. Podcast: een special met Harko Kievit

Onze jongens van de podcast hebben echt even superhard hun best gedaan om het niveau weer wat op te krikken. Mocht ook wel, dachten we. Zoek je niveau, dan kom je al snel uit bij de mannen van team AGU. Al jaren een dominante factor in het amateurpeloton, waarbij ” De Conifeer uit Leek” de laatste jaren het leeuwendeel van de overwinningen opeist. Harko was wel te porren voor wat slap geouwehoer voor de microfoon, godzijdank.

Naast het nieuws van de laatste weken, de nodige transfers en hier en daar een smeuïge roddel proberen Arjen, Berend en Tom los te peuteren hoe zij zich deze winter flink kunnen verbeteren. Ze hebben geluk: Harko zit zoals altijd op de praatstoel.

Dus: radio op standje “gezeik met de wijk”  en genieten van De Hark in optima forma!


De Kalender

De kerstvakantie is het ideale moment om het komende wielerjaar te plannen. Een cyclo? Nu een keer tijdrijden? Welke koersen staan op het menu? Wanneer is het DK? Bij welke klassiekers mogen we niet ontbreken? Gelukkig is er van alles nog niet duidelijk, dus er blijft genoeg te dromen.

Vorig jaar hebben we een koerskalender voor jullie gemaakt. Dat was tyfus veel werk en we hadden niet het idee dat dat helemaal op waarde werd geschat. Dus dat doen we waarschijnlijk dit jaar niet weer. De reden waarom we die kalender maakten is natuurlijk nog niet weggenomen: het schema van aanstaande koersen is nog steeds een teringzooi.

Op 27 januari (ja dat lees je goed) begint het seizoen in Annen. Dat is over drie week. Als je dus deze vakantie niet tenminste acht keer op een tacx (of verwant apparaat) hebt gezeten, is je seizoen al voor de helft voorbij en ga je voorlopig niks winnen. Op 16 februari (want fuck it, hoe eerder hoe beter) is Sleen. Rond die tijd beginnen de dropkoersen in Groningen weer. Op 2 maart de Ronde. De Ronde. Van Groningen dus (voor elite-renners). Op 16 maart volgt de ouwe-lullen-klassieker, die dit jaar voor de 2e keer gereden wordt, op de Col du Vam.

Op 17 maart volgt de klassieker der klassiekers van het noordelijk ICW-circuit: Middelstum. Een omloopje door het aardbevingsgebied. Al jaren vaste prik op de kalender. Valhelm verplicht.

Wat volgt zijn Kleine Hein, de Bronneger Bult, Ureterp, De Meerdaagse, Eelde, Ternaard (of spellen we Ternaart?), De Ronde van Zuid-Oost Friesland (of spellen we Fryslân?), misschien we maken misschien wel een uitstapje naar Noord-Holland, of een criterium in Hardenberg.

God jezus, wat hebben wij hier ontzettend veel zin in.

Het DK vindt normaal gesproken plaats op tweede pinksterdag. Dat is ook de dag van de fietselfstedentocht, dus dat wordt weer een moeilijke afweging. Met 15.000 wappies door Friesland toeren, of de belangrijkste koers van het jaar. Lastig lastig.

We koersen al een tijdje. En we hebben altijd wel iets te zeiken. Bijvoorbeeld dat na vier keer oefenen de KNWU ‘Bronneger’ nog steeds niet goed kan spellen (zie het plaatje bij dit bericht). En dat er nog geen organisatie is aangewezen voor het DK-Noord.

Waar we echt een beetje zand van in het, nou ja, waar we echt chagrijnig van worden: Op 20 april is onze hoogmis, onze D-Day, de dag waarop alles moet gebeuren: Kleine Hein. Er zijn maar weinig koersen die zo gaaf zijn als Kleine Hein. Eigenlijk heeft geen enkele koers dezelfde status, als we heel eerlijk zijn zelfs het DK niet. Komt Folsgare in de buurt? Niet qua status, maar wel qua datum: 19 april.

WTF. Waarom zou je in godsnaam twee van de mooiste koersen van Noord-Nederland in hetzelfde weekend proppen? Is de telefoonverbinding Sneek-Emmen zo slecht dat we dit niet wat beter op kunnen lossen? Hoe krijgen wij in godsnaam twee dagen achter elkaar verlof van onze vriendinnen, hè? Leg dat maar eens uit?!?