OMG: het OFK

Het OFK dan. Willen we natuurlijk nog wel even een stukje over schrijven. Want het was me het koersje wel. De ambiance was om door een ringetje te halen. Kleine dorpjes onder de rook van Sneek zijn altijd magnifique. Vooral om er eens per jaar te komen en de rest van het jaar compleet te vergeten. Vaste pappenheimers tijdens deze koersjes:

• Buurthuis: bij voorkeur ingericht met meubilair uit de jaren 80. Knutselwerk van lokale jeugd. Biljart. Bar waar je koffie voor een euro kan kopen.
• Klinkers: altijd wel ergens. Het schijnt dat men in Friesland pas begin jaren ’90 asfalt leerde kennen. Kwam ongeveer gelijk op met Twarres, aan populariteit wint Twarres nog steeds ruim.
• Paaltjes: die kutterige dingetjes staan overal. Gelukkig heeft men er vaak een oud matras of verlopen stuk schuim tegenaan gezet zodat je meer hebt om te raken.
• Drempels: omdat iedereen de neiging heeft zo hard mogelijk door Friesland heen te rijden (begrijpelijk) liggen er op de gekste plaatsen drempels.
• Egbert Lagro: de microfonist van dienst.  Onnavolgbaar vaak. Mag graag sterke, jonge renners aanraken. Altijd paraat , altijd enthousiast.

In Goenga was het niet anders, gelukkig maar. Het peloton (maximaal 40 man, dus met 67 aan de start) stoof weg. Een kopgroep spartelde 2/3 van de koers voor het peloton werd gegrepen. Kievit won niet, een tweedehands Giant rolde als eerste over de streep. Wegdam zat er bovenop. Hulde.

Bij het B-peloton schijnt het ook een leuke koers geweest te zijn. Mooizo jongens.