De prijs van ijdelheid: deel 2

De zonnebankmeneer is terug. Het eerste deel van deze nu al epische serie kun je hier lezen.

Na mijn niet al te succesvolle ijdelheids-escapade van de vorige keer denk ik nu ongeveer te weten hoe het is om voor het eerst naar de hoeren te gaan. Het moet een mengeling zijn van verzadiging en afschuw. Ik had het kunnen weten, het kostte ook maar vijf euro.

Ik besloot het voor mijn volgende plaksessie anders aan te pakken. Ik had de Muurstraat in één keer uitgespeeld, en zocht het nu een niveautje hoger, de Nieuwstad. De dichtstbijzijnde salon zat gelukkig op loopafstand van mijn huis. Ook al veel beter dan die weggestopte muffe hut van de vorige keer. Op internet kon ik geen prijzen vinden, dus het zal wel duur zijn. Ik loop op een zaterdagmiddag naar binnen. Ik word vanachter de toonbank hartelijk gegroet door een dame in een nogal strak shirtje. Ik ben even afgeleid, maar als ik vervolgens opkijk, kijk ik recht in de ogen van een niet onaardige jongedame. Ze heeft de leeftijd van de gemiddelde ronde-miss op een willekeurige ICW, te jong dus. Aan de kleur van haar gezicht te zien is ze hier premium-member. Ik moet mijn gegevens invullen, en ze vraagt wat over mijn huid. Vervolgens maakt ze een scan van mijn huid en krijg ik een pasje waarop al mijn sessies worden bijgehouden voor een optimaal resultaat. Ze raad me aan na het zonnen een creme op te smeren die ik hier kan kopen voor de prijs waar je ook een nieuw crankstel voor hebt. Ik bedank vriendelijk. Ik ben wel ijdel, maar niet gek. Ik mag het dubbele van de vorige keer afrekenen en krijg de iSun-8000X Luxury MegaPlus Pro toebedeeld in cabine 10. Maar ik moet nog even wachten op de collega die me een instructie gaat geven. Ik ben heel benieuwd naar wat voor instructie dan. Ik kijk nog eens rustig om me heen en constateer dat het contrast met de vorige salon niet groter kan zijn. Hier is alles nieuw, fris en flitsend. Aan de tafel zitten alleen maar mensen van onder de veertig.

Ik loop alvast naar mijn hokje en hang mijn jas aan het haakje. ‘Ik kom er aan hoor’ zegt de collega. Ik doe alsof ik niks hoor en knoop mijn broek alvast los. ‘Ik kom er aan!’, zegt ze geschrokken… Die had ik mooi tuk, hehehe. De collega is al even hartelijk, jong, blond, goed bedeeld, maar een stuk minder oranje dan haar collega-barby. Ze legt me uit waar alle knopjes voor zijn. Ik krijg een handdoekje, en moet meteen aan Thomas Dekker denken. Verder krijg ik een scrubdoekje, een aftersun crèmepje en een UV-bril en een doekje voor het doekje. Met het hele inschrijf-analyse-doekjes-knopjesritueel ben ik al tien minuten verder en heb ik nog geen minuut gezond. Ik wil met m’n plakkerige zak op die bakplaat godverdomme! Ze is gelukkig klaar en wenst me veel plezier en zegt dat de deur ook op slot kan.

Dat doe ik dan maar braaf en kleed me nu echt uit en ga liggen. De lampen beginnen met schijnen en ik ben helemaal klaar om te shinen. Ik pruts wat met de knopjes en ontdek dat dit ding ook frisse geurtjes verspreid. Ook zit er een neveldouche in. Ik kan ook nog verschillende achtergrondmuziek kiezen. Wat een heerlijke onnodige debiele luxe. 10 euro voor 20 minuten, maar dan heb je dus ook echt wat!

Ik lig heerlijk ontspannen. Mijn gedachten dwalen af naar de glorende adolescentie die zo hartelijk ontluikt van achter de toonbank. Ik krijg zelfs een laffige erectie die langzaam aan kracht wint en tegen het deksel van de zonnebank begint te tikken. Ik wou dat ik mijn onderbroek had aangehouden. Ik denk weer even terug aan de vorige keer en hij ebt gelukkig meteen weg. Vervolgens schiet er door me heen dat UV-licht waarschijnlijk heel slecht voor mijn zaad is. Ik steek m’n arm naar buiten en grabbel naar mijn onderbroek. Het blijkt een sok… Ik prop mijn half slappe zaakje er in en ga tevreden weer liggen. De kinderbijslag is in elk geval weer beschermd. Ik druk nog een keer op het nevel knopje en spuit mezelf onder. Wat een sensatie.