Lieve CSG’ers, gaat het wel goed met jullie?

Ik maak me zorgen om CycleSport.

Je kent ze vast wel. CycleSporters; pioniers op het gebied van aerodynamica. Meestal doen we wat lacherig om ze. Een beetje meewarig misschien wel. Bijna 10 jaar geleden, toen niemand nog van aerohelmen had gehoord, reden Wieger van der Wier en Paul van den Broek al rond met een badmuts over hun helm. Natuurlijk werden ze uitgelachen, ondanks dat ze 1 en 2 werden in Stadshagen. Niemand wist toen dat ze hun tijd ver vooruit waren.

Tsjah, CycleSporters. Lieve jongens, maar wel een beetje gek. Maniakaal trainen (het liefst 50 rondjes door de Onlanden, het liefst op een tijdritfiets, het liefst van Cervélo) en daar uitgebreid over verhalen. In koers achter elkaar aan rijden (als ze al een koers rijden) en verder vooral heel pietluttig zijn over alle details. Prachtig vind ik het, want het zijn stuk voor stuk prima kerels.

Maar de laatste jaren is er een beetje een kentering gaande. Dat begon al met de komst van mannen als Bram Kempkens. Bram die veel te mooi is om af te zien en dat eigenlijk ook nooit doet. Nouja, de laatste 100 meter van een koers misschien… En verder zie je die gekke CycleSporters ook steeds vaker op crossfietsen rijden en ze blijken ook best sociaal en aimabel te zijn. Foute boel!

Waar ik, na deze iets te lange prelude, eigenlijk naartoe wil is de nieuwe outfit van ze. Die is namelijk echt gruwelijk lelijk! Wie heeft dat in godsnaam bedacht? Welk statement willen ze hier mee maken? Is het de volgende stap richting verhipsterisering? Hebben ze massaal een midlifecrisis en zien we straks allerlei brave huisvaders met tattoosleeves op Cervélo’s?

En wat is eigenlijk het precieze idee achter dit Sovjet-design? Is Jelte Krol communist geworden? Is dit hipster anno 2017 of durfden ze niet voor iets gewaagds te gaan? Zonder sponsoren hadden ze immers voor elk ontwerp kunnen kiezen. Nog veel hipsterder dan dit! Zoals je merkt roept het bij mij alleen maar vragen op. Het maakt me confuus. Gaat het wel goed met m’n tijdrijdende vrienden? Zijn ze de weg niet compleet kwijt? Of is dit ontwerp net iets aerodynamischer dan een print met streepjes of bolletjes?

Of is het gewoon zo dat ze echt brave huisvaders blijken te zijn, die eigenlijk wel een beetje ruig willen doen, maar dat niet durven? En daarom maar voor een Agu-ontwerp hebben gekozen? Overigens vind ik dat ze, in dat geval, hun kleding minimaal twee maten te groot moeten kopen. Agu kleding hoort te wapperen! Ik weet het oprecht niet en hoop de komende dagen/weken/maanden antwoord te krijgen op dit mysterie.

Wat me in ieder geval hoopvol stemt is een ontmoeting die ik afgelopen weekend met een voor mij onbekende CycleSporter had. We fietsten elkaar tegemoet ergens in de buurt van Roden. Ik op m’n crosser, hij op z’n tijdritfiets. Ik groette vriendelijk, maar aan de andere kant bleef het stil. Vast te druk met z’n vermogensmeter ofzo. Ik was niet eens teleurgesteld, maar eerder blij. Blij dat er nog CycleSporters zijn die in november op hun tijdritfiets zitten en te gefocust zijn om te zien wat er om hun heen gebeurt.

Misschien komt het nog goed!