Een liefdesverklaring

Het is februari en dus rijdt het hele peloton trainingskoersen. Trainingskoersen zijn de belangrijkste wedstrijden van de hele wielerkalender. Nu winnen en je hoeft tot de zomer niks meer te doen. Het zijn ook ongeveer de mooiste koersen die georganiseerd worden, dus dat komt goed uit. Hoe ziet de week eruit?

Op maan- of dinsdagavond zit je op de Tacx. In ERG modus trap je de uren weg op Swift, TrainerRoad, BeKool of Sufferfest. Vrijwel iedereen lijkt een trainer te hebben die je op een van deze programma’s kan aansluiten. Een enkeling doet het met de hand. Dat is niet leuk, het geeft minder voldoening en je krijgt er een lamme arm van, maar ook dat schijnt prima te werken.

Harko Kievit, tegenwoordig full-time Bradley-Wiggins-imitator en vriend-van-de-Buik, rijdt vrijwel iedere nacht(!) een uurtje. Op z’n Tacx dus. Maar ook mindere goden van het Noordelijk amateurpeloton trappen de Watts weg. Bert Smilda, een Groninger tijdrijder, traint zich helemaal suf in het Catalaanse Girona. Toch kon hij het niet laten en wisselde duurritten van honderd+ kms door de bergen af met een heuse Tacx-sessie in zijn appartement aldaar. Koekoek.

Op woensdagavond neem je rust. Sommige renners krijgen daar weer een lamme arm van, trouwens. Vooral bij Tandje Hoger hebben ze daar nog veel last van. Op donderdagavond is het koersen voor drop in Groningen. Dan mag Tandje Hoger weer aan de bak. En, eerlijk is eerlijk, daarom houden we ontzettend van die studenten.

Vrijdag is weer rust. En zaterdag klimmen in Emmen, of naar ’t Loo. Een beschut rondje, veel te veel renners, die allemaal doen alsof het niet uitmaakt. Iedereen heeft een verhaal. Dit is zomaar een echte conversatie die wij afgelopen zaterdag oppikten:

– “Hee Egon! Hoe zijn je benen?”
– “Goed. Heb je gehoord dat team Zaes nu team Agu is.”
– “Ja, heb ik gehoord. #FreeEgon. Gelezen op De Buik natuurlijk. Weet jij wie dat schrijft?”
– “Nee, maar ik vind het ook grappig. Het moet wel iemand uit het Noorden zijn.”

No shit, Sherlock.

Op zondag staan we te blauwbekken in Annen. Om duidelijk te maken dat hij nog niet buiten had getraind, stapte Kievit met veel geschreeuw op zijn fiets, vergat dat hij niet op zijn Tacx zat, begon te trappen terwijl zijn fiets nog stil stond en kletterde in de hekken. Jan Hekman grinnikte en zelfs Dieuwke moest even lachen. Kievit begon direct de brullen dat het wel op De Buik zou verschijnen. En zo geschiedde.

Belangrijker dan Team Agu is natuurlijk de koers. Komende zaterdag Sleen. En ook in Leeuwarden rijden ze alweer rondjes. Omloopjes door Drenthe, scheuren over je lokale wielerbaan. Deze blog is voor alle vrijwilligers. Van De Meteoor, van Tandje Hoger, van De Friesche Leeuw, van WV Snits, van de Zomeravond Competitie (wij verzinnen dit niet, zij organiseren die koersjes in ’t Loo, in februari) en van WSV Emmen. In tegenstelling tot die patsers van Agu staan jullie er wel voor het hele peloton. En daarom houden wij van jullie. <3