De wind

Die wind komt er. Dat is tenminste een belofte die stand houdt. En dat is nou typisch de wind: je kan er van op aan. Dat ‘ie komt tenminste, dat weet je zeker. Hoe ‘ie komt, dat is altijd maar afwachten. Het kan een bries zijn die het peloton zenuwachtig maakt, maar nét niet genoeg kracht heeft om de boel aan stukken de sleuren.

Het kan ook een oostenwind met kracht 5 zijn die jongens, mannen, meisjes en vrouwen doet roepen om hun moeder. Zo’n wind waait nog wel eens in Annen, gek genoeg. Verder gebeurt er niet veel in Annen, durven wij wel te beweren. Maar dát wel, en dat is eigenlijk ook gewoon genoeg.

Genoeg om te zorgen dat er vijf dames over de streep kwamen. Of er meer startten is maar de vraag. Waar die dan zijn gebleven is ook zo’n vraag. Het schijnt dat men nog steeds aan het zoeken is, in steeds grotere cirkels rond Annen. We kregen zojuist bericht dat er een NVWGUPLUSofzo armstuk is gevonden rond Beilen. Maar goed, tot zover de andere sport. We gaan ook geen verslagen schrijven over elk korfbalveld waar we langs zijn gefietst.

Er stond ook genoeg wind om het elitepeloton te blenderen. Cor van Leeuwen won, schijnt dat er verder niemand bij ‘m achterop zat. Gaan we dan maar van uit. Peter Merx verloor een sprint en werd tweede, dat hoor je ook bijna nooit. Misschien zat ‘ie toch bij Cor achterop, Frank Thomson werd vierde, straffe kost. Ook zo’n roeier die opeens een leuke sport heeft ontdekt. Deze heeft alleen geen studentikoos accent. Mwoah, minder in ieder geval. Het “superrrrmooi” rolt alsnog vrij makkelijk van de tong. Maar goed, genoeg over de tong van Frank. We glijden bij de gedachte al bijna van ons krukje. Van het peloton was niet veel meer over, dat lag ook in stukjes uiteen. De achterste stukjes werden daarbij ingehaald door de kopgroep van de amateurs. Lijkt ons helemaal niet leuk.

Die kopgroep was al na de eerste bocht gevlogen. Mooi kut voor de rest van het peloton, want daarna is er natuurlijk weinig meer aan. Robert Haaijema (Spaakbaard) legde zich er niet bij neer en maakte de sprong naar de kopgroep nog net op tijd. Hulde. Niet geschoten is altijd mis. Baard er af en een fiets uit deze eeuw kopen, dan lukt het ook gewoon om de laatste ronde in de kopgroep te blijven zitten.

Er won een fietsenmaker met zeeën van tijd. Een bodybuilder met zeeën van tijd werd tweede. Een Smilda derde. Een aantal geloste eliterenners mengde zich in de sprint om de winst bij de amateurs zodat ze nog een mooie 16e plek uit het vuur konden slepen. Allard Neijmeijer ging daar zeer verdienstelijk mee aan de haal. De amateurkopgroep feliciteerde hem na de koers hartelijk en was blij dat ze een bijdrage heeft kunnen leveren aan dit schitterende resultaat. Op naar volgende week.