Wake me up when september ends

Wielrennen draait over het algemeen om winnen, maar veel vaker gaat het om verliezen. Tenzij je Peter Sagan heet. Maar Peter Sagan verliest ook wel eens wat. Z’n favoriete paar sokken, het oplaadsnoertje van z’n Garmin of desnoods een KOM-metje… Omdat je als serieus coureur beschikt over kasten vol wielrengerelateerde meuk, is het evident dat je nogal eens iets kwijtraakt. Dinsdagavond ben ik op de Kielsterachterweg ergens bij Kiel-Windeweer ofzo mijn meest waardevolle bezit verloren. M’n moraal.

Terwijl ik met een duivels dilemma aan het worstelen was (met m’n bakkes vol in de wind of vol in de spray van m’n voorganger), verloor ik zomaar m’n moraal. Het glipte zomaar uit m’n vingers, misschien omdat m’n vingers glibberig waren geworden van de regen en het snot wat ik aan het produceren was. En op dat moment besefte ik me dat september een waardeloze maand is.

Een jaar lang leven voor de koers, het is me niet gegeven. Dit jaar begon nog zo hoopvol. Annen, Middelstum, regen, wind, kou… Ik vond het heerlijk! Kom maar op met die barre omstandigheden. Een tijdritje in Warns? Geen probleem! Maar dat was het voorjaar, inmiddels een eeuwigheid geleden. Toen had ik nog iets om voor te trainen en voor te leven. Dit zou mijn seizoen worden.

En nu in september? We doden onze tijd met het rijden van trainingskoersjes. Het OGK, de GP’s Gibcus en Langelo, dropkoersjes… Trainen dus. Maar waarvoor eigenlijk? Er zijn nog een paar desolate koersen in Friesland en voor diegenen die er echt zin in hebben het NCK. Maar mij niet gezien. Het regent en waait de godganse dag, bladeren vallen alweer van de bomen. In de supermarkt kun je pepernoten kopen en de hippe IPA biertjes maken plaats voor bokbier.

Het is gewoon herfst! En herfst is cross!

Grifo’s of Rhino’s, Paul Herygers, Mathieu versus Wout en de betoverende glimlach van Sophie de Boer. Dat werk. Die ellendige trainingskoersen, doorweekte NCK-trainingen en het steeds maar schoonmaken van m’n fiets sla ik deze maand even over. Sterker nog; ik sla de hele maand september over, draai me nog een keer om en trek het dekbed helemaal over m’n hoofd. Op 1 oktober is er weer de Bike Life Veldtoertocht, oftewel de GP Loswekema. Maken jullie me op tijd wakker?