Gastbijdrage: Een ode aan Berend Slagter!

Het eerste wat bij me opkomt bij deze coureur is een soort superheldenstatus. Altijd in orde, zo,n beetje altijd op afspraak, getraind of niet ….Je weet dat hij van de partij zal zijn. Eigenlijk zou deze intro als volgt moeten zijn;

De grootse steden zijn verrezen en gevallen, de grip van de samenleving op de mensheid is zwak en jichtig. Duistere krachten beproeven onopgemerkte convenanten, wildernissen worden door prehistorische bloeddorstige oer-beesten opnieuw opgeëist…………

Uit het kille koude Noorden onstaat uit het niets een man……een man die een ieder vreest…..een man wiens meedogenloze wreedheid de enige kans is tot zijn eigen overleven ………………zijn naam is ….BEREND SLAGTER !!!!!!!!!   

Kan me het nog goed voor de geest halen, het was zondag 14 mei 2017 de 2^e editie van de omloop van de Bronneger Bult, nu was ik voor mijn doen redelijk in orde, maar wist eigenlijk op voorhand dat ik kansloos was om hier ook maar “iets” van betekenis te zijn.

Waar anderen op hangen en wurgen er nog nét eraan hangen, weet je gewoon …..hij rijdt achter me …..rijdt zó naar voren en dat is eigenlijk het laatste wat ik nog gezien heb in deze koers. Later zag ik dat meneér nog even 20^e was geworden, vermoedelijk zonder enige vorm van training…….

Een ieder is bekend met zijn “Trainerroad” sessies, waar een ander urenlang in de sneeuw ploetert op zijn ros door de ijs en de sneeuw, of 12 sessies Zwift benodigd om een beetje in conditie te blijven…..  is het voor Berend ruim afdoende om tussen 12.00 en 12.30 nog even een uurtje weg te trappen in een fantasiewereld waar hij met 478 watt even een uurtje 40 km/h gemiddeld klokt. Ik ben er dan ook vrij zeker van dat wanneer Berend ietsje fanatieker getraind had hij met gemak bij Sky had kunnen rijden, ik moet het natuurlijk niet overdrijven en bescheiden blijven, maar ik vermoed dat hij met speels gemak de individuele tijdrit in Düsseldorf gewonnen had. Niet Geraint Thomas maar 1 Berend Slagter 15.04 had er dan gestaan, Thomas en Küng hadden genoegen moeten nemen met een 2^e en 3^e stek. Vasil Kiryienka had niet eens in de top 3 gestaan.

Ook vermoed, nee correctie weet ik zeker dat Berend Slagter Chris Froome in de laatste etappe beter had bijgestaan dan Wout Poels, Berend had niet alleen Alberto Contador ingehaald op 4,8 km van de top van de Angliru, hij had op 4,0 km van de top ook zijn kopman Froome gelost en was met 17 minuten voorsprong boven gekomen zonder zegegebaar, en had de Vuelta gewonnen.

Het mooie is dat de renner in kwestie nu waarschijnlijk rustig aan zijn zwart koffie nipt, zich totaal niet druk maakt om seizoen 2018. Hij “weet” ik ben in orde, ook als ik niet in orde ben.

Waar andere mensen zoals Harko Kiviet en Jan Hekman elke winter 20.000 km maken op trainerroad en Zwift en in de weekenden 241 rondjes door het Norgerbos racen, maakt Berend zich niet druk.

Berend is naar alle waarschijnlijkheid een renner die bulkt van het talent, maximaal 1x per week even een uurtje weg trapt en dat is dan afdoende.

Onlangs zag ik een commentaar van de renner in kwestie op Strava;

“Ik rijd de Tacx-uurtjes op een heel klein verzetje. Kilometers zijn niet helemaal eerlijk. Schat zo’n 35 per keer. Buiten: alleen op zondag. Weinig km’s, heel veel kwaliteitstrainingen. Vorm is ronduit goed.”

“Berend Slagter” een naam om rekening mee te houden in 2018!